Morgen naar Sinai, laatste dingen doen

Morgen heel vroeg vertrek ik naar Nuweiba’ in Zuid-Sinai en dat is bepaald niet de eerste keer. Maar nu zal het anders zijn: weinig tot geen toeristen en alleen maar de plaatselijke bevolking. Het moet erg leeg zijn, hoorde ik al. De bazaar gesloten, ’s avonds geen terrassen uitgezet en al het overtollig personeel naar huis gestuurd. Maar wie weet willen de bedoeienen met mij over democratie praten.
Ik ben benieuwd, vooral na het telefoongesprek met Sami. Wat democratie voor hem was, vroeg ik. ‘Geen belasting meer betalen’ en verder kwam hij niet. Nee, dan Musa, die me vroeg of ik wel wist wat er nu in Bahrein, Libie en Jemen aan de hand was. Die aan de TV gekluisterd zit en hoop heeft op een betere toekomst. Zoveel hoop, dat ik met hem te doen heb. ‘Nu komt alles goed, nu hebben we democratie hier, net als bij jullie.’ Ik twijfel, maar zwijg.